Skąd wiedzieć miał
Że to światło nowego poranka
Zmieni jego życie na zawsze?
Wypłynął na morze,
Ale zboczył z kursu
Za światłem złotego skarbu
Czy to on powodował ból
Swym beztroskim śnieniem?
Bał się,
Zawsze się bał
Tego, co czuje
Mógł tylko odejść.
Płynął przed siebie
Będzie nadal płynął
Jak mogłem się zgubić,
Skoro nie mam dokąd iść?
Szukam złotych mórz
Jak to możliwe, że zrobiło się tak zimno?
Jak mogłem się zgubić?
W pamięci żyję ponownie
Jak mogę winić was,
Jeśli to sobie nie umiem wybaczyć?
Dni dryfują przed siebie
Wewnątrz mgły
Gęstej i duszącej
Jego tonące życie
Poza tym piekłem
Wewnątrz ? zatruwające
Osiadł na mieliźnie
Tak jak jego życie
Na wodzie zbyt płytkiej
Wymyka się
Razem ze swą łodzią
Wtapiając się w cienie
Teraz jest rozbitkiem/wyrzutkiem*
Oni wszyscy odeszli
Oni odeszli
Jak mogłem się zgubić,
Skoro nie mam dokąd iść?
Szukam złotych mórz
Jak to możliwe, że zrobiło się tak zimno?
Jak mogłem się zgubić?
W pamięci żyję ponownie
Jak mogę winić was,
Jeśli to sobie nie umiem wybaczyć?
Wybaczyć sobie / Wybaczcie mi**
Nie wybaczyć sobie / Nie wybaczajcie mi
Czemu nie potrafię sobie wybaczyć?
Wypłynął na morze,
Ale zboczył z kursu
Za światłem złotego skarbu
Skąd wiedzieć miał
Że to światło nowego poranka
Zmieni jego życie na zawsze?
Jak mogłem się zgubić,
Skoro nie mam dokąd iść?
Szukam złotych mórz
Jak to możliwe, że zrobiło się tak zimno?
Jak mogłem się zgubić?
W pamięci żyję ponownie
Jak mogę winić was,
Jeśli to sobie nie umiem wybaczyć?
* słowo „castaway” możemy tłumaczyć zarówno jako „rozbitek”, jak i „człowiek wyrzucony poza nawias społeczny, wyrzutek”
** w tym miejscu są dwie możliwości: 1) wyliczanka „wybaczyć sobie / nie wybaczyć” 2) zwrot do jednej lub więcej osób z prośbą o wybaczenie / nie wybaczanie